هشت دموکرات یاد شده شامل مایک گراول، باراک اباما، کریس داد، جان ادواردز، دنیس کوسینیچ، جوبایدن، بیل ریچاردسن و هیلاری کلینتون در حالی به نخستین مناظره تلویزیونی خود تن دادند که جملگی پیرامون محکومیت تصمیم بوش مبنی بر وتوی لایحه خروج نظامیان از عراق، اتفاق نظر داشتند.
شبکه خبری بی. بی. سی طی گزارشی در سایت اینترنتی خود، شرح کلی مباحثه این هشت دموکرات را منعکس کرد و نوشت؛ کاندیداهای دموکرات انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال 2008، از جورج بوش خواستند لایحه مصوب کنگره و سنا را که برای خروج نظامیان آمریکایی از عراق جدول زمانی تعیین کرده، وتو نکند.
ادامه مطلب
انجمن بانک های مالزی در نوامبر 1973 با هدف تثبیت و استقرار یک نظم عملیاتی واحد بین بانک های این کشور و با مشارکت و همکاری مستقیم بانک مرکزی مالزی تاسیس شد.
عضویت در این انجمن برای تمام بانک های دارای مجوز و حتی دفاتر نمایندگی بانک های خارجی مستقر در مالزی میسر است. در حال حاضر 22 بانک تجاری شامل 9 بانک داخلی و 13 نمایندگی بانک های خارجی در این انجمن عضویت دارند. مجموعه این بانک ها در سراسر کشور مالزی یک هزار و 779 شعبه و بیشتر از 70 هزار پرسنل دارند...
ادامه مطلب
موسسان CPJ گروهی از خبرنگاران آمریکایی (در حوزه اخبار خارجی) بودند که نیاز به تشکیل چنین سازمانی را برای محافظت از روزنامه نگاران در مقابل حکومت های خودکامه، اقتدارگرا و دیگر دشمنان «روزنامه نگاری مستقل» بیش از سایرین درک کرده بودند. اینان، سالها درکشورهای بحران زده و توسعه نیافته جهان به روزنامه نگاری مشغول بودند و فضای خفقان، سرکوب، تهدید و ارعاب را به خوبی می شناختند...
ادامه مطلب
ماجرا خیلی ساده است؛ جک نیکلسون 70 ساله شده و این بهانه خوبی است برای مطبوعات جهان که درباره اش بنویسند. او از 70 سال حضور در دنیایی که همواره به ریشخندش نشسته، 50 سال را در دنیای سینما و فیلم گذرانده است.
به عبارت دیگر، نیم قرن است که سینما دوست ها چهره مردی را بر پرده نقره ای می بینند که پس از دوره همفری بوگارت، جیمز کاگنی و جیمز استوارت، بزرگ ترین هنرپیشه سینمای آمریکا خوانده شده است. او در اغلب فیلم هایش ویژگی های فیزیکی خاصی را به نمایش گذاشته و چنان آنها را به مخاطب تحمیل کرده که به نظر می رسد تماشای فیلمی بدون این عناصر مشترک، دیگر چندان لطفی نداشته باشد؛ تصویر سبعیت و جنون، ناآرامی، خشونت از طریق نمایش لبخند و خونسردی.
شاید بتوان تنها نمونه مشابه از تصویر «لبخند معترض» در تاریخ سینما را بازی پل نیومن در «لوک خوش دست» دانست.
لبخندی که از تمام زورآزمایی ها و رجزخوانی های تکراری، قدرتمندتر و زهردارتر است. اما همان قدر که چهره معصوم و کودکانه پل نیومن اجازه و مجال بازی در نقش های منفی را به او نمی داد، جک نیکلسون این توانایی و ویژگی میمیکی را داشت که در مقابل معصومیت مک مورفی در «دیوانه از قفس پرید»، توحش و جنون جک در «درخشش» را هم به تصویر بکشد...
ادامه مطلب
پشت پرچین کار
جمعه ای که گذشت، جاده خور (خروجی پیست خور جاده چالوس) روزی پرتردد و ازدحام را از سر باز کرد. حدود 60-50 دستگاه اتوبوس به علاوه ده ها خودروی شخصی در امتداد هم جاده را بالا رفتند و در کمتر از نیم ساعت، دامنه مسطح کوه میزبان جمعیتی نزدیک به پنج هزار نفر شد. جمعیت چادر زدند و زیراندازها را پهن کردند. پس از آن بازار سلام و احوال پرسی داغ شد، گویی همه آشنا بودند و صمیمی. غریبه ای در کار نبود. اینان نه مدیر بودند، نه دارا، نه مدعی. مزدبگیرانی بودند که از دار دنیا، تنها حقوق اولیه شان را می خواستند؛ حقوقی که هرچه می دوی، ردی از آن نمی یابی. گویی قدرتی در کار است که تو را از آن عقب نگاه دارد. همان بحث همه برابرند و عده ای برابرتر، همان جمله ای که جورج ارول در انتهای کتاب مزرعه حیوانات گنجاند.
چهارسالی است که جمعه پیش از اول ماه مه، روز جهانی کارگر، جامعه کارگران استان تهران همراه با خانواده هایشان در این منطقه دور هم جمع می شوند، دیداری تازه می کنند، درد دل می کنند، از مصائب و مسائل هم می پرسند و راهکارها را به شور می نشینند. رسمی پسندیده اما دور از نظر افتاده، چون همان قدر که گشت نیروی انتظامی و تذکر و جمع آوری پلاکاردها به چشم می آمد، از خبرنگار و اهالی رسانه های گروهی خبری نبود.
در واقع خود من هم به خیال ملاقات با بچه های جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان راهی شدم اما فراتر از آن دیدم؛ هر گروه و انجمن و تشکلی که به مقوله کار، کارگر و کارفرما ربطی دارد، آنجا جمع شده بودند؛ از ریش سفیدان به جا مانده از روزگار سندیکای فلزکاران و مکانیک ها گرفته تا جوانان سایپا و ایران خودرو و دیگر گروه های صنعتی و تولیدی و البته بچه های مضطرب مهاجر. ناصر زرافشان و منصور اصانلو هم آمدند و برای جمع، صحبت کردند. از چند پرسش و پاسخ کوتاه چنین مشخص شد که سابقه گردهمایی کارگران تهرانی در آستانه روز جهانی کارگر به 20-15 سال پیش بازمی گردد. نخستین بار این کارگران فلز کار و مکانیک و گروه کوهنوردی آنها موسوم به «کاوه» بودند که تصمیم گرفتند این روز را در حصار کرج دور هم جمع شوند. بحث حضور خانواده ها در این جمع در سال 67 مطرح و با اجتماع 60-50 نفر در گرمابدر (اطراف لواسانات) آغاز شد...
ادامه مطلب
ادامه مطلب
جوان پر شر و شوری که در دهه 70 و 80 آستین پیراهنش را تا جای ممکن تا می زد و بالا می داد، دستمال گردنی می بست و طوری فریاد می زد که بر پرده گوش مخاطب اثر بگذارد، حالا دیگر میانه سالی است جا افتاده و پخته، محترم و به مراتب دوست داشتنی تر، اگرچه هنوز دوست دارد روی سن همان انرژی و شور سابق را به تماشاگر القا کند.صحبت از بروس اسپرینگ استین است؛ یکی از محدود بازماندگان دوران طلایی راک اند رول و خواننده ای که از سوی «جان لانو»، منتقد سابق مجله رولینگ استون در سال 74، آینده موسیقی راک لقب گرفت.
استین، هفته گذشته، سرانجام پس از غیبتی یک ساله در تالار موسیقی «کارنگی» نیویورک روی صحنه رفت تا به مردم و شاید هم به خود، ثابت کند که هنوز زنده است! عنوان برنامه، موسیقی اسپرینگ استین بود؛ بهانه ای برای بزرگداشت و مرور آثار او توسط گروهی از هنرمندان جوان که همواره مشتاق و شیفته موسیقی و ترانه استین بوده اند.
اما شگفتی مراسم آنجا بود که ناگهان سروکله استین روی صحنه پیدا شد و حدود یک سوم از 20 اجرای پیش بینی شده را خودش خواند. از آن عجیب تر جمله ای بود که استین در واپسین لحظه های عصرگاه، دو ساعتی پس از آغاز برنامه خطاب به تماشاگران بر زبان آورد؛ احساسی که هم اکنون دارم به رویایی می ماند که برای هیچ انسانی غریبه نیست؛ گویی از نظرها پنهانی و برفراز یک اتاق، شناور. همه، راجع به تو صحبت می کنند...
ادامه مطلب
رادیو اروپای آزاد هنوز در اروپا و خاورمیانه حضور فعال دارد و برنامه های خود را به مدت هزار ساعت در هفته، روی امواج کوتاه، AM، FM رادیویی و یک سایت اینترنتی و به 28 زبان زنده دنیا از جمله آلبانیایی، ارمنی، عربی، آذربایجانی، بوسنیایی، چچنی، دری، قزاقستانی، مراکشی، پشتو، فارسی، روسی، تاجیک، ترکمنی، اوکراینی و رومانیایی ارائه می کند...
ادامه مطلب
ادامه مطلب
پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
پیوندها
