در واپسین ماه های دولتمردی جورج بوش خاورمیانه حال و هوای جدیدی را تجربه می کند  که خود بخود با دو واکنش همراه است. عده ای آن را نویدگر صلح می دانند و عده ای هم نتیجه خاصی برایش قائل نیستند.

اولمرت و عباس رو در رو می نشینند و از وضعیت نهایی سخن می گویند٬ در حالی که حماس اوج انزوا و بایکوت را با مصداق هایی چون بی برقی و فقر مردم غزه تجربه می کند. متحدان عرب زبان آمریکا در منطقه به همراه اسرائیل شادمان از دریافت تسلیحات آمریکایی به رایس خوشامد می گویند. لبنان در آستانه انتخابات ریاست جمهوری به آرامش و صلح امید بسته است و همزمان ممکن است به زودی خبری شوکه آور از دادگاه لاهه هلند به جهان تراوش کند. خبری مثل اثبات نقش سوریه در ترور حریری.

مجموعه رویدادهای یاد شده به یقین در موقعیت ایران در منطقه تاثیرگذار خواهند بود. شما چه فکر می کنید؟ آیا ممکن است در صورت برپایی آرامش (  از نوعی که آمریکا می خواهد ) در منطقه که جز با کمرنگ شدن حزب الله لبنان و حماس  شدنی نیست٬ ایران باز هم تمایل به صدور قدرت منطقه ای و امتیازگیری داشته باشدیا نه٬ اقتصاد متلاشی شده و انتقاد های داخلی این مجال را از ایران خواهد گرفت؟ لطفا نظر خود را بیان کنید.