برداشت از مدرسه همشهری
دوست و برادر عزیزمان مان، هوگو چاوز، درست دو هفته پس از آن که در تهران از علاقه اش برای تجدید مناسبات با آمریکا سخن گفت، در نشست کشورهای آمریکایی در ترینیداد و توباگو دست باراک اوباما را فشرد.
البته این اوباما بود که پیش از آغاز رسمی نشست، ابتکار عمل به خرج داد و به سوی چاوز آمد، اما دوربین های عکاسی خنده رضایت مندانه برادر چاوزـ همراه و حامی ابدی انقلاب جمهوری اسلامی - را به وضوح ثبت کرده اند.
خدا کند آن دستی که در دستان چاوز قرار گرفته، واقعا دست باشد، نه چُدن!!!
با گذشت چند روز از سیل در شهر قم، تاکنون نه تنها آمار صحیحی از میزان قربانیان سیل منتشر نشده، بلکه هیچ یک از مسئولان این شهر که به دلیل عدم آمادگی، مسافرت نوروزی به خارج از کشور و ناهماهنگی در پیشبینی سیل، در میلیاردها تومان خسارت مالی و مرگ تعدادی از شهروندان مقصر بودهاند، تاکنون توبیخ هم نشدهاند.
این فیلم را حتما ببینید: سیل قم
دستگاه دیپلماسی ایران به خاطر ضعف در جذب متحدان استراتژیک و تاثیرگذار در معادلات جهانی همواره با انتقاد روبرو بوده است. روی آوردن به دوستان جدیدی چون چاوز در ونزوئلا و اورتگا در نیکاراگوئه که خود با مسائل عمیق و ریشه داری مثل فقر، اقتصاد بیمار، آمار بالای بزه و جرم و جنایت و مواد مخدر دست و پنجه نرم می کنند، نه توجیه سیاسی و دیپلماتیکی برای ایران دارد و نه می تواند پاسخگوی ارتباطات فرهنگی بین مردم طرفین باشد، به ویژه این که بین ایران و آمریکای لاتین دو قاره فاصله جغرافیایی است.
اما با این وجود، سیاستهای کلان نظام جمهوری اسلامی که ایران را تبدیل به یک نمونه خاص با ویژگی های منحصرد به فرد در تمام دنیا کرده، ظاهرا دوستی با گرسنگان آمریکای لاتین را در کنار گرسنگان آفریقا و آسیا اجتناب ناپذیر ساخته است.
ایرانیان، افتخار داشتند که سیزده فروردین امسال را در معیت جناب چاوز به در کنند. طبق اخبار منتشره چاوز قصد دارد در این دیدار، نقشه راه سند همکاری ۱۰ ساله را نهایی کند که البته نشان از فرصت طلبی وی دارد، چون به این طریق راه را برای بهره برداری از منابع ایران حتی تا دو دوره پس از پایان ریاست جمهوری دوست و رفیق شفیق خود، جناب محمود احمدی نژاد، باز می کند. به عبارت دیگر حتی اگر دستگاه دیپلماسی ایران با وزیر جدید خارجه قصد اصلاح باج دهی های نامعقول فعلی را داشته باشد، تا ۱۰ سال نمی تواند چاوز را به عقب براند.
اما عجیب تر از این ها، خبر آسوشیتد پرس است که روز یکشنبه منتشر شد. این خبرگزاری نوشته:
چاوز روز شنبه در تماسی تلفنی از ایران روی آنتن تلویزیون ملی ونزوئلا چنین پیام داده که مایل است مناسبات کشورش با آمریکا را مورد بازنگری قرار دهد. وی اظهار امیدواری کرده که سیاست باراک اوباما هم در همین راستا باشد.
این ادعای چاوز را باید به حساب دو دوزه بازی وی بگذاریم یا این که بپذیریم شبکه جهانی کاپیتالیسم با آن مدیران مالتی میلیاردر شرکتهای چند ملیتی پس از ۳۰ سال کاسبی، دور جدید یارگیری را با تغییرات اساسی در روند نظم و تجارت جهانی آغاز کرده اند و راه جدیدی را برای چند دهه آینده طراحی می کنند؟
اگر چنین باشد جایگاه اپوزیسیون هایی مثل ایران و ونزوئلا در معادلات جدید کجاست؟ آیا برنامه نزدیکی آمریکا با ایران با مهره ای به نام اوباما در همین راستا مطرح شده است؟ پیام چاوز به آمریکا از قلب ایران چه معنایی دارد؟
شما چه فکر می کنید؟
اگر چند سال گذشته را بر روی کره زمین سپری کرده باشید، حتما می دانید که نام گوگل به چه دلیل در سراسر دنیا مشهور شده است: موتور جست و جوی گوگل در اینترنت کلید این شهرت و در حقیقت دکمه روشن کننده دستگاه پول سازی این شرکت بوده است.
اما اگر بدانید که حدود 20 هزار نفر از باهوش ترین انسان های دنیا در این شرکت کار می کنند، احتمالا بر انتظارات شما از گوگل افزوده می شود. گوگل به پشتوانه نیروی انسانی خود، توانسته سرویس هایی افزون بر موتور جست و جو را به کاربران خود ارائه دهد. بعضی از این ابتکارات، مانندGoogle Earth, Gmail, Picasa, Google Docs, Blogger, You Tube, Google Calender کاربری انبوه پیدا کرده اند و بعضی دیگر کمتر شناخته شده اند. موافقید با تعدادی از این ابتکارات جدید آشنا شوید؟ بیایید شروع کنیم...
ادامه مطلب
پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
پیوندها
